* Moet duidelijk aan mijn Engels werken, dus geen commentaar op gram/spelling, please *

Well am i not pretty
walking around in brand new shoes
am I exactely where I’m supposed to be
walking around in high heel boots

Like this is important
Like the day that i met you
You knew exactely what to do
It’s like the day that i met you

Well am i different
With my hair all painted black
am I different as she used to be
with all my hair pulled back

You laughed when I met you
Have you ever heard this before
Like I was my own backdoor
Slammed into the face

Well am I not special
Have you ever heard this before
Well am I not gorgeous
Will you ever be so sure

Like this is important
It’s like the day that I met you
When you told me not to be
what everyone else wanted of me

It’s like the day that i met you
You knew exactely what to do
You took me away from all the pain
Like there was no yesterday
The day that i met you

September. September betekent behalve het einde van de zomer, weer terug naar school en werk, de komst van herfstachtig weer, ook iets anders: Sinterklaas.

Eindelijk liggen ze weer bij voor 39 cent in de winkels: pepernoten. Chocoladeletters bij de HEMA. Stiekem kijk je alvast in de winkels naar de mooiste cadeautjes voor je pap, mam, broer, zus en natuurlijk je vriendje. En niet te vergeten: voor jezelf!

Toch maar nog eventjes wachten met het kopen van die lipgloss? Wat voor cd zal ik dit jaar vragen? Vieren we kerst of sinterklaas? Zou ik een feestje voor mijn vriendinnen organiseren? Gaan we lootjes trekken? Alvast oefenen met het rijmen? Knutselpakketten weer uit de kast halen?

Ieder jaar wordt er weer gediscussieerd: is het te vroeg? Moeten sinterklaasvoer uit de winkels bannen? Wat moeten we doen met die kerstlampjes die sommige winkels alweer verkopen? Die speelgoedboeken die alweer op de mat vallen (mam! Kijk! Ik hoef nog maar 2 knuffeltjes uit de winnie de poeh collectie)

Ik loop stiekem alweer een verlanglijstjes te maken, sinterklaas, kerst, sinterkerst, ik ben er klaar voor. Ik drink nu weer standaard iedere avond chocolademelk. Ik heb de kaarsjes in mijn kamer aangestoken. Snoepjes kopen voor kinderen die langs de deuren gaan op 11 november. Weer mijn pritt stift uit de la pakken…

Ik ben er klaar voor pap! Gaan we lootjes trekken? Wat zeg je, pap? Nog ruim twee maanden wachten?

Ik ben al heel lang niet meer op mijn weblog geweest, dus even een snelle update:

Ik ben geslaagd!!! Ik ben geslaagd voor mijn studie journalistiek. Dat betekent dat ik nu officieel ‘journalist’ ben. Hoewel iedereen journalist mag zijn, want het is een vrij beroep. Maar ik ben nu bachelor of journalism en dat is wel erg speciaal. Toch?

Ik ben nu druk met het schrijven van artikelen voor een jubileumboek voor een sportorganisatie. Het heeft weken geduurd, maar het is bijna af. Het was erg leuk om als sportjournalist bezig te zijn. Mijn hoogtepunten was een interview met Evert ten Napel. Dat was een hele speciale ervaring. En ook het benaderen van sporters was een hele leuke klus. Al met al ligt er straks een boek van 160 pagina’s met ongeveer 90 pagina’s van mij, zo’n 70 artikelen.

TT-nacht 2008 *dat rijmt*

Het was vroeg op de avond. Een uurtje of tien. In de verte klinkt de stem van Stevie Ann. De geur van versgebakken patat vult de straat. Ronald lust wel een hamburgerx85

Nadat Ronald zijn hamburger en een rosxe9tje op heeft, we de zijspanraces hebben x91gehoordx92 en we de merchandise hebben bekeken, vertrekken we naar de Brink, waar papx92s band Uriah Heep komt optreden. Maar dat duurt nog even… Nog maar een rosxe9tje dan. Dat de rosxe9 (bijna 200 ml in xe9xe9n flesje) begint te vloeien, blijkt wel uit de gespreksonderwerpen van Ronald; x93Ik ben niet arrogant, ik ben gewoon goed.x94 Ik haal nog maar een roseetje, want ik heb nog geen wijze woorden om te delen. Ronald neemt liever een broodje worst, want tja, je moet wat? Uriah Heep staat inmiddels op het podium. Is het een man? Een vrouw? Een bejaarde? Een vliegtuig? Het is in ieder geval wel goed. Mijn broer heeft inmiddels ook gesmst, maar we lopen even (je moet toch wat?) achter het museum langs richting het gemeentehuis. Daar is het rustig. Op de bank naast ons zit een vlotte Ierse man een jointje te roken. Hij begint een gesprek met Ronald. Als ik, inmiddels toch een beetje tipsy, mij ook maar eens in het gesprek meng, vertel ik dat Ronald piloot wil worden, begint de Ier te lachen. x93You want to be a pirate? Aarrx94, zegt hij met een heerijk accent. x93Matex94, begint hij. x93I moved to Amstelveen. Everyone in Ireland wants to go to the Netherlands.x94 Hij wijst naar zijn jointje, alsof het jointje het antwoord is op alles. Daarna begint hij een verhaal over zijn ruwe olie -letterlijk- , zijn vrouw en kleintje – zijn vrouw komt voor de races, hij voor de tt-nacht. Maar goed, inmiddels – altijd een mooi woord, beter dan toen en daarna, vervolgens – was mijn broer ook bij Uriah Heep aanbeland, dus we zochten elkaar op.

Vervolgens (toch maarx85) doorlopen naar Aux Raus, want tja, gabberpunkers, die combo kende ik nog niet. En het was best een smakelijk drankje. Al hadden Jeroen en Ronald daar een andere mening over, want die vonden het x91ietsx92 te hard. (oordopjes werden helaas niet verkocht, maar vingers in de oren werkten ook wel) Nu ik dit filmpje terug zie van Simon en Jos en neef, snap ik iets beter wat ze bedoelden met x91luid, hard, herriex92. Een rosxe9tje later namen we afscheid en gingen we bij de bushalte uitrusten: x93De bus komt niet meer hoor.x94 Is geen originele grap mensen!

Inmiddels was Aux Raus weer raus, dus liepen we door naar de Docx om even een wijntje te doen (jemig!) en Julia te pesten (sorry daarvoor) En toen half strompelend (is een grapje!) terug naar het hoofdpodium (Moke hebben we helaas gemistx85) en met een broodje beenham afscheid nemen van weer een geslaagde tt-nacht (we waren vroeg thuis ), maar niet voordat we:

We werden overreden werden door een ambulance

Gingen chillen

De graffiti in de tunnel hadden bewonderd

Eind goed, al goed. Bedankt Loc7000! We zien je deze zomer nog tweemaal!

x93Het zit in je bloedx92, je weet wel, zox92n uitspraak. Wat zit in mijn bloed? Dat is niet zo moeilijk, dat heeft te maken met de journalistiek.

Het begint allemaal in 1875. Mijn over-overgrootvader, Petrus, is in die tijd drukker en uitgever van niets minder dan de Drentsche Courant (eerst (klik) nu inmiddels Dagblad van het Noorden) en hij heeft wel een heel bijzondere vriend in die tijd. Henry Havard x96 een bekende kunstcriticus en literatuurkenner x96 bezoekt ons land. "Uit zijn reisverslag blijkt dat hij ook Drenthe met een bezoek vereerd. Hij is daar niet zomaar, nee, zijn bedoeling is om een collega te bezoeken: x93Dit gehucht (..) bezit namelijk een drukker, een drukkerij, een dagbladschrijver en een dagblad. En het mag inderdaad een zeer aardig nieuwsblad genoemd worden, die Drentsche Courant, met nette letter op fraai papier gedrukt. (.) In een kleine, zeer goed verlichte kamer, worden allen aan deze courant verbonden werkzaamheden verrigt, zoowel het redactiewerk als letterzetting en druk. (..) Onder het luisteren naar hetgeen Petrus, bestuurder van deze landelijke drukkerij, bewonderen wij deze eenvoudige inrigting.x94"

De oorsprong van het nieuwsblad ligt deels bij mijn over-over-grootopa. Havard, letterkundige, noemde mijn opa een x93vriendelijken collegax94. Dat is het bloed, dat stroomt waar het niet gaan kan.

DeSmelt in Assen is in trouble.

En niet zomaar in Trouble. Het moet waarschijnlijk dicht. Okay, het zwembad en de ijsbaan kunnen openblijven, maar de fitness, evenementenhal, cafxe9straat, het restaurant en het zalencentrum? Dat gaat dicht. Dat willen we niet natuurlijk.

Want:
1. Dan verliezen zo’n 150 mensen hun baan.
2. Dan heb ik geen fitness meer (want serieus, de andere fitnesscentra in Assen is 100x niks voor mij)
3. Dan schrijf ik nu voor niets allemaal artikelen, want dat komt in een jubileumboek dat uitgereikt zou worden tijdens een congres, dat plaatsvindt in.. juist.
4. Dan heb je niet alles meer onder xe9xe9n dak. Eerst even lekker schaatsen, dan zwemmen, nog even de sauna in, eventjes wat eten en ‘s avonds lekker feest!
5. Dan hebben we in Assen geen theater, geen normale bioscoop, geen evenementenhal (al hebben we nu opeens op het tt-circuit een hal, oh en we krijgen opeens een nieuw zwembad? Lijkt erop dat de gemeente deze sluiting al heeft voorbereid niet?)

Maar goed, om de medewerkers van deSmelt te steunen ga naar http://smeltmoetopenblijven.hyves.nl of www.desmelt.nl of kom dinsdag mee demonstreren. Ik steun ze in ieder geval. Maar laten we hopen dat er vandaag nog een oplossing komt.

Lees het laatste nieuws: http://www.dvhn.nl/nieuws/noorden/drenthe/article3679870.ece/Onderhandelingen_DeSmelt_heropend

De open dagen van de Luchtmacht 2008. (Wil jij weten hoe het voelt?) Ik was nog nooit eerder naar een open dag geweest, maar ik had mijn vriend vertelt dat ik graag een keer mee wilde. Dit jaar was het zo ver. Een kloppend hartje, wilde haartjes door de wind en om half 7 al in de auto. Maar het was het waard.

Eerlijk gezegd vind ik vliegtuigen best mooi, maar straaljagers en ‘kunstvliegers’(stunters mag je ze niet noemen, maar ik vind het doodeng!) zie ik liever niet te dichtbij. Behalve vandaag dan.

Doordat mijn vriend een lichtelijke obsessie – pardon, grote liefde – pardon, het is een hobby – voor gevechtsvliegtuigen heeft, wist ik gelukkig de F15 nog van de F16 te onderscheiden, maar verder kwam ik niet. Nadat ik ze mooi op de foto had gezegd, begonnen een paar kunstvliegers al wat ‘kunstjes’ te doen. Hoewel de show nog niet eens was begonnen, kon ik alleen maar denken: ramstein (zie foto. Ik bespaar jullie foto’s van brandende lichamen of vliegtuigjes in duizend stukjes en af en toe een vliegend been…)

We vonden een plekje aan het begin van de landingsbaan. En pas 8 uur later vertrokken we daar weer (ik was de 30ste bezoeker om 10 voor 8 ‘s ochtends = gaaaap) Met als hoogtepunt de Lancaster. Ik begrijp nu dat ik straaljagers wel kan waarderen, maar kunstvliegers nog steeds freaky vind. Als je beseft hoe dicht die langs elkaar vliegen, over elkaar duiken en langs het publiek scheuren. Nee, geef mij maar een vliegtuig uit de tweede of eerste wereldoorlog die netjes omhoog, omlaag en vooruit vliegt. En vooruit achteruit mag ook.

Maar ik besloot de talentvolle piloten maar te vertrouwen, want tja, dat zijn de xe9chte mannen. Stoere mannen met een sterke uitstraling, ouderwetse uniformen die machtige machines in bedwang houden. En al snel mochten ze stunten wat ze wilden. Want tja, die kleurtjes waren wel mooi en zo’n looping is toch wel erg gaaf.

En het levert ook wat op, behalve pijnlijke oortjes, een rode neus en vermoeidheid: namelijk een boekje (gekregen van de Navigator van de Lancaster. Jaja) en een sticker van het team van de Hawkins Hunter. En dat de eerste piloot die we tegenkwamen mij een mooi meisje noemde, was natuurlijk het hoogtepunt… (hij was 40+ en overduidelijk sarcastisch, maar dat terzijde )

VOOROORDELEN | Ze trekt haar rits dicht. Haar ogen dwalen af naar het meisje voor haar. Die heeft een laag gesneden topje aan. Ze haalt haar neus op. Haar lippen mompelen: "Hoe durft ze?" Het meisje kijkt op van haar boek: "Geschiedenis van de actualiteit."  Ze glimlacht vriendelijk naar de vrouw. Die lacht als een boer met kiespijn.

De plek naast de donkere man is nog vrij. Mensen staan in het gangpad. Ik neem plaats naast de man. Waarom durft niemand hier te zitten? Hij glimlacht vriendelijk en typt vervolgens gauw verder op zijn laptop. Zijn haren zijn net gekamt en hij zit een duur pak. Op weg naar Den Haag.

Verbaasd kijken ze hem aan als hij zijn naam zegt. "Maar dat is een Nederlandse naam!" zegt de man. "Maar ik ben ook Nederlands", reageert de jongen. De man schudt zijn hoofd. "Maar je hebt wel een kleurtje", zegt hij snel. Hij sluit vlug de deur.

Ze is stevig. Niet erg stevig, maar een klein beetje. Ze eet voorzichtig een bakje patat op. Een oudere man kijkt haar boos aan. "Ieder pondje gaat door het mondje he?" zegt hij nors. Niet wetend dat mevrouw net 5 kilo is afgevallen en dit haar eerste patatje sinds een half jaar is. Daar gaat haar eetlust.

Ze staat met een grote stapel papier op het bouwterrein. Hier en daar roept ze wat naar de bouwvakkers. Die doen braaf wat hen gezegd wordt. Tot dat een man zich naar haar omdraait. "Wie ben je trouwens? De secetaresse?" Het meisje lacht vriendelijk. "Jou baas", zegt ze. Ze zwaait vrolijk met haar bouwkunde diploma.

Tja, het moet er een keer van komen. Terwijl ik het boek las,dacht ik al: hoe moet je dit filmen? Zouden ze dit hoofdstuk danweglaten? Dit is perfect voor op een filmdoek.

En nu is het zo ver. Ze zijn aan het filmen. My Sister’s Keeper (zietips). Met in de hoofdrollen: Sofia Vassilieva (oudste dochter inMedium) en Abigail Breslin (little miss sunshine). Ik zeg: Tof! Eenleuke serie en xe9xe9n van mijn favoriete films leveren de hoofdrollen.

Maar ook Cameron Diaz, Jason Patric en Alec Baldwin spelen mee.Hmm. Ik ben benieuwd. Maar het is en blijft een fantastisch verhaal.Zowel op papier als op beeld. Ik wacht rustig af…